Çilek

Çileği severek yiyoruz peki hakkında neler biliyoruz. Gelin bu konuda biraz bilgilenelim.

Çileğin irili ufaklı, kokulu, kokusuz, yabani veya özel olarak yetiştirilen pek çok çeşidi vardır. Dağ çileği, küçük, fakat güzel kokuludur. Frenk çileği, koyu kırmızı renktedir, pek kokusu yoktur, tadı da mayhoştur. Osmanlı çileği, en iyisidir. İstanbul’da yetişen bu çilek hem hoş kokulu, hem de kırmızıdır. Ondan sonra Ereğli çileği gelir. Bu cins çilekler daha sert, daha kırmızıdır. Arnavutköy çileği denilen cins de makbul sayılan çileklerdendir. Hem güzel kokuludur, hem suludur.

Çilek çok narin bir bitkidir, yağmurdan çabuk bozulur, daha çok kurak yerlerde, killi, kumlu, kırmızı topraklarda iyi yetişir. Çelikleme yolu ile üretilir.

Çileğin, % 90’ı su, % 6’sı şeker, % 3’ü selüloz ve yağlar ve % 1’i de proteinli maddelerden meydana gelmiştir. 100 gr. çilekte 41 kalori vardır.

Çileğin başlıca özelliği de şeker hastaları tarafından korkusuzca yenilebilmesidir. Fakat böbreklerinde taş ve kum olanlara çok miktarda çilek yememeleri tavsiye edilir.

Çileğin diğer meyvelere göre önemli bir farkı çekirdeklerinin dışında olmasıdır.

Cevap bırakın